Indien u zelf ook een verslag heeft en deze openbaar wilt maken dan kunt u deze mailen naar ons, wij zorgen er dan voor dat het verslag wordt geplaatst.

Verslag van de Magneetrit 2013 gereden te Schagen (NH), d.d. 25 mei 2013

Verslag en foto's door André de Kruijf

Net zoals vorig jaar had ik ook dit jaar weer uitgekeken naar de Magneetrit. Het is exact een jaar geleden dat ik een tourtocht heb gemaakt en daarom had ik er extra veel zin in. Het enige wat de pret kon bederven was slecht weer….

De week voor de rit had ik me veel meer als anders gefocust op het weer op zaterdag. De weermannen en vrouwen waren niet heel positief en er werd regen en wind voorspeld en de temperatuur zou ook niet zijn wat het wezen moest, dat was dus een lekker vooruitzicht!
Op de dag voor de tocht heb ik nog snel wat contact gehad met andere Magneet liefhebbers. Daarvan gaven enkele aan niet te komen, en andere lieten blijken toch te komen, ongeacht het weer, want het is immers maar één keer per jaar.
Dat maakte dat ook ik samen mijn vader om 8:00uur richting Schagen vertrokken.

Het leuke van de Magneetrit is dat hij ieder jaar op dezelfde zaterdag van mei is en wordt georganiseerd door een van de leden. Op die manier zie je het hele land. Dit keer was het de beurt aan Henk Helsdingen. Henk en zijn familie hadden het ontvangst goed voorbereid, na een rit van bijna twee uur was er een lekker bakkie koffie met een koek voor alle deelnemers.
Henk is een man van de tijd en wilde graag stipt om 10.00uur vertrekken, dit is niet geheel gelukt maar een deelnemer belde dat hij onderweg was en of we alsjeblieft wilde wachten. Om 10.30uur kwam de laatste deelnemer aan en vrijwel direct daarop vertrokken we.

Er was, net als altijd, een mooie groep deelnemers. Ditmaal telde ik 19 bromfietsen en 21 deelnemers. Van de 19 bromfietsen waren er twee Batavus TS49 modellen aanwezig. Maar zoals iedereen weet is dit model een afgeleide van de Thunderbird dus deze werden zonder problemen opgenomen in de groep.
Zelf reden we op de Sport27 en de ‘67 Sprintmaster, maar daarnaast reden er ook, Globemasters, Cheetah’s, Super Sports en vele andere modellen mee.  Kortom een leuk maar select gezelschap.

Na vertrek vanuit Schagen reden we het platteland rondom Schagen in, via een wirwar van weggetjes en bochten kwamen we naar een half uurtje weer terug in Schagen.  We werden namelijk verwacht bij het  Massey – Harris – Ferguson (MHF) museum. In dit museum staan drie bloedgroepen van tractoren. Na binnenkomst kregen we een prima bakkie koffie welke we konden nuttigen in de kantine van het museum met de toepasselijke naam “’t Zuigertje”. Daarna werden we losgelaten in het museum. En wat we daar zagen hadden we werkelijk niet verwacht. De complete lijk trekkers van Massey (Harris) Ferguson stond in de loods opgesteld. En naast de trekkers stonden er ook nog andere werktuigen voor trekkers en voor paarden.
Op de eerste verdieping was ook nog een ruimte ingericht voor een verzameling solexen en rijwielen met hulpmotor, kortom voor ieder wat wils! Mocht u in de buurt zijn dan is dit zeker een aanrader.

Na een kleine drie kwartier gaf Henk het sein dat we weer verder moesten. We snelden naar buiten en starte onze brommers. Daar dacht de M50 Super sport van Henk echter anders over. Er werd druk gesleuteld en even leek zich het scenario van vorig jaar zicht te herhalen. (toen moest de brommer van de voorrijder in de bezemwagen, zie vorig verslag) maar na een kleine 10 minuten druk sleutelen deed hij het weer en konden we onze weg vervolgen.

Met een temperatuur van slechts 9 graden was het toch best fris. Voor mij was dit dan ook de eerste keer dat ik de rit meereed in een dikke jas en met handschoenen aan.  Gelukkig had Henk hier rekening mee gehouden want na een klein half uurtje touren arriveerde we in Kolhorn waar we in de herberg uit 1620, met de naam “Schippers Welvaren” een lekkere lunch konden genieten. Hierbij even een klein historisch feitje over Holhorn.

Kolhorn lag tot 1845 aan zee en tot 1932 vlak aan zee. Allerlei goederen werden hier met schepen aangevoerd en overladen in binnenvaartschepen. Beurtschippers brachten de goederen het binnenland in, naar Alkmaar en nog verder. Het water voor Schippers Welvaren lag vroeger vol met vrachtschepen. Door al deze bedrijvigheid ontstond er behoefte aan een grote herberg voor de beurtschippers. Zo is Schippers Welvaren ontstaan.

Na een uurtje vertrokken we weer. Brrr, wat was het fris. Maar bij het aanzien van al die mooie Magneten kregen we het vanzelf warm. Ditmaal reden we via tal van mooie weggetjes en bloembollen velden naar Schagerbrug. Daar deden we nog een korte stop bij snackbar “rondom gelukkig”

Na een half uurtje reden we verder naar een plek waar de overblijfselen van dwangburcht  Nuwendoorn waren te zien. Hierbij een stukje historie van deze burcht.

Dwangburcht ’t Huys ten Nuwendorne is in opdracht van Floris de Vijfde aan het einde van de 13de eeuw gebouwd. Honderd jaar later werd het echter alweer verzwolgen door het water, toen de Westfriese Omringdijk doorbrak. De burcht werd vergeten tot een boer in 1948 het toevallig ontdekte. Pas in de jaren ’60 van de vorige eeuw werd de burcht opgegraven en zijn de fundamenten voor een deel opgemetseld.

Na een paar leuke fotomomentjes vervolgde we een half uurtje later weer onze weg.
Het laatste deel van de route was wat mij betreft ook het mooiste deel, we reden over mooi kronkeldijkjes weer terug naar het startpunt in Schagen. En daar aangekomen stond de vrouw van Henk klaar met, koffie en koek tjonge, wat een verwennerij allemaal.

We hebben nog een beetje nagepraat en zijn vervolgens richting huis vertrokken.

Ik wil Henk bedanken voor het uitzetten van deze mooie rit, de enigszins koude temperatuur heeft de pret van het rijden niet kunnen drukken.

Bedankt allemaal en tot volgend jaar!

Groet,

André